wiesz że niewłaściwa dieta może powodować autyzm?

Snippets of paper reading "Autism Diagnosis" on them.

 

 co to jest autyzm?

Autyzm to całościowe zaburzenie rozwojowe charakteryzujące się deficytami w sferze społecznej, komunikacyjnej oraz powtarzalności zachowań, mające wpływ zarówno na komórki mózgowe, jak też na układ pokarmowy i odpornościowy. Jednoznaczna przyczyna spektrum zaburzeń autystycznych nie jest znana.

przyczyny autyzmu

Istnieje coraz więcej doniesień literaturowych, że autyzm może być spowodowany przez wiele czynników, takich jak:

  • niewłaściwa dieta,
  • zanieczyszczenia środowiska – głównie metale ciężkie,
  • przyjmowane szczepionki
  • nadmierna ilość przyjmowanych antybiotyków.

Czynniki te mogą być odpowiedzialne za zaburzenia ze strony układu pokarmowego, mogą zaburzać pracę jelit, a w konsekwencji procesy prawidłowego wchłaniania i trawienia.

Dieta bogata w:
  • skrobię,
  • sacharozę
  • gluten,
  • a także długotrwała terapia antybiotykowa mogą doprowadzić do przerostu w jelitach grzybów patogennych.

U części autystyków diagnozowana jest kandydoza, czyli przerost drożdżaka Candida Albicans. Candida Albicans może być potencjalnym enteropatogenem, powodującym między innymi ostre biegunki i biegunki poantybiotykowe, a także infekcje górnych dróg oddechowych, układu siateczkowo-śródbłonkowego, wsierdzia i nerek .

czynniki dietetyczne a autyzm

W takich przypadkach najlepszym sposobem na polepszenie stanu zdrowia dziecka jest zastosowanie specjalistycznej diety.

Jest oczywiste, że czynniki dietetyczne nie są jedyną przyczyną autyzmu, ale odpowiednia dieta może poprawić funkcjonowanie wielu dzieci autystycznych.

Wyniki badań naukowych i obserwacji wykazały ścisłą zależność między żywieniem, a rozwojem fizycznym i umysłowym dziecka. Nieprawidłowe żywienie dziecka może spowodować zarówno głód ilościowy (brak dostatecznej ilości pożywienia), jak i jakościowy, wynikający z braku wielu niezbędnych składników odżywczych w pożywieniu . Niezwykle ważne w przypadku dzieci autystycznych jest więc obserwowanie wpływu codziennej diety na ich samopoczucie i zachowanie.
Duża liczba dzieci z autyzmem ma tzw. sprzężone zaburzenia układu nerwowego, immunologicznego i pokarmowego. Zaburzenia układu pokarmowego to przede wszystkim: biegunka, refluks żołądkowo-przełykowy, zaparcia, bóle brzuszne, i inne .

Częstotliwość zaburzeń układu żołądkowo-jelitowego występujących u dzieci autystycznych zapoczątkowała hipotezę, że patologia zaburzeń układu żołądkowo-jelitowego może być przyczyną chorób neurologicznych .

Na przykład połączono chorobę otrzewnej ze schizofrenią. Choroba otrzewnej prowadzi do choroby jelit, która kończy się uszkodzeniem jelita i przepuszczalnością, a to z kolei prowadzi do zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych. Jak podaje literatura ryzyko wystąpienia choroby otrzewnej u osób ze schizofrenią jest podwyższone .

U części autystyków obserwuje się alergie pokarmowe . Przy współistniejącej przepuszczalności jelitowej, deficytach enzymatycznych i zaburzonej florze jelitowej – pokarm jest źle trawiony, a przedostając się przez uszkodzoną śluzówkę, trafia do krwiobiegu. Niezwykle szkodliwymi alergenami dla autystyków są proteina mleka (kazeina) i proteina zboża (gluten), które to mają zbliżoną budowę do morfiny. Gromadząc się w mózgu mogą wpływać na zmiany zachowania takie jak: nadpobudliwość, depresja, agresja i inne.

W funkcjonowaniu autystyków-dzieci żywieniowe deficyty mogą mieć dużo bardziej niekorzystny wpływ na zdrowie, niż u osób dorosłych. Odpowiednio skomponowana dieta oraz spożywanie żywności pozbawionej alergenów może istotnie wpływać na układ pokarmowy, odpornościowy i neurologiczny.

Z przeprowadzonych badań wynika, że dieta dzieci autystycznych w badanej grupie powinna być wzbogacona przede wszystkim w:
  • witaminy z grupy B,
  • witaminę C
  • żelazo,
  • sód

 

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...Loading...

*Joanna Kałużna-Czaplińska1, Monika Michalska1, Ewa Socha1, Sylwia Błaszczyk2, 3,Niedobory żywieniowe u dzieci na przykładzie autystyków**Nowa Pediatria 4/2009, s. 94-100

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *